Koszty upadłości konsumenckiej. Za co i kiedy się płaci?

Wynagrodzenie ustala sąd po uwzględnieniu funduszów masy, stopnia zaspokojenia wierzycieli, nakładu i trudności pracy oraz czasu postępowania. Co do zasady mieści się od jednej czwartej do dwukrotności wskazanego w ustawie przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, a w szczególnie uzasadnionych sprawach może sięgać jego czterokrotności. Nie należy z góry podawać jednej kwoty w złotych.

Koszty obejmują wydatki bezpośrednio związane z ustaleniem, zabezpieczeniem, zarządem i likwidacją masy oraz ustaleniem wierzytelności. Zależnie od sprawy mogą pojawić się między innymi koszty korespondencji, ogłoszeń, wyceny, przechowywania albo sprzedaży majątku. Brak konkretnego wydatku w jednej sprawie nie oznacza, że nie wystąpi on w innej.

Jeżeli majątek nie wystarcza albo w masie brakuje płynnych środków, koszty tymczasowo pokrywa Skarb Państwa. Niezaspokojone koszty uwzględnia się w planie spłaty w pełnej wysokości, chyba że możliwości zarobkowe i potrzeby upadłego oraz osób na jego utrzymaniu na to nie pozwalają. Część nieuwzględnioną lub niezaspokojoną ostatecznie ponosi Skarb Państwa.

Cena zależy od uzgodnionego zakresu, stanu dokumentów, liczby zobowiązań i czynności potrzebnych w danej sprawie. Przed rozpoczęciem otrzymujesz na piśmie zakres pracy, cenę brutto i zasady płatności. Wycena nie powinna obejmować nieokreślonego „prowadzenia do umorzenia”, jeżeli umowa nie opisuje konkretnych czynności i zdarzeń kończących usługę.

Możliwość rat zależy od uzgodnionego zakresu i indywidualnych warunków współpracy. Liczbę rat, terminy i moment rozpoczęcia pracy trzeba ustalić na piśmie przed zawarciem umowy. Nie należy obiecywać wszystkim klientom jednego harmonogramu ani określonej liczby rat.